We vinden Thailand erg leuk!

Dank voor alle leuke reacties! Mooiere foto's volgen als we terug zijn, het lukt hier alleen om foto's van m'n telefoon te uploaden...

Gistermiddag sliep Stan lekker lang door. Daarna hebben we weer heerlijk gegeten bij  het hotel, met Thais eten voor Christiaan en mij (pad thai met gamba's, zo lekker!) en huisgemaakte friet voor Stan. Alle borden gingen leeg terug naar de keuken en daarna konden Stan (en Christiaan natuurlijk) nog even bouwen met de nieuwe blokken. Dat we onze jetlag nog niet kwijt zijn bleek vanmorgen, Stan en Chris werden pas tegen 9 uur wakker. Te laat voor ons geplande bezoek aan een waterval hier bijna 2 uur vandaan. Dus hebben we de plannen gewijzigd en zijn na het ontbijt langs de oude treinroute gaan rijden. Al snel lieten we de drukke wegen achter ons en reden we door een groen heuvelachtig landschap.

Bij het laatste treinstation dat nog wordt gebruikt ligt een mooie waterval. Met Stan in de draagzak zijn we naar het eindpunt van de treinrails gelopen, waar een oude locomotief in de jungle is geparkeerd. Niet veel verder ligt de waterval, niet zo groot maar erg mooi. Alsof er een lading cement naar beneden is gespoeld, het leek wel een gigantische glijbaan. Helaas hadden we geen zwemkleding mee, je kon namelijk onderaan de waterval zwemmen. Stan had wel zijn waerschoenen aan, dus kon hij leker in de beekjes bij de waterval met stenen spelen. Helemaal leuk natuurlijk, dus hij ging liever niet meer weg... Wij wilden nog meer zien en dus moest hij toch echt weer de auto in.

Een bijzonder onderdeel van de treinroute vormt Hellfire Pass, waar de 'Prisoners of War' de treinrails door een berg moesten hakken. Dit ging dag en nacht door en de naam zegt iets over het licht van de fakkels tijdens het nachtwerk. Ook hier is een mooi Memorial museum gebouwd. Er is een wandelpad gemaakt om bij de daadwerkelijke pas te komen. Helaas moeten hiervoor vele trappen op- en afgeklommen worden in de bloedhete jungle, wilde Stan niet zelf lopen maar in de wagen blijven en was de conclusie dat dit totaal ongeschikt is met een klein kind.

Toen we weer wat afgekoeld waren in de auto, kregen we wel wat honger. Langs de weg was een markt gebouwd met een grote verscheidenheid aan marktkraampjes. Zo koop je er slippers voor weinig, kleding die in mijn maat helaas niet beschikbaar is en vooral heel veel eten. De grootste attractie was overigens Stan. Enigszins vermoeid liet hij vanuit zijn wandelwagen alle aandacht aan zich voorbij gaan. Hij wordt nog steeds niet blij van Thaise vrouwen die hem willen aanraken, maar af en toe verscheen er toch een lach op zijn gezicht. In Thailand gelden de hygieneregels niet voor straatverkopers en dit was te zien. Vlees en vis wordt bij ongeveer 35 graden vanaf een houten tafel verkocht, de koeienpoten liggen ernaast om aan te geven wat voor vlees het is. Joekels van vissen kijken je met dode ogen aan vanuit rieten mandjes, terwijl de vliegen aan een feestmaal zijn begonnen. Toch kon dit ons de honger niet wegnemen en bij een paar kraampjes met bbq hebben we wat eten gehaald. We begonnen met een paar veilige knakworstjes die Stan natuurlijk heerlijk vond. Chris waagde zich aan een Thaise hotdog-pannenkoek en ik twijfelde nog even over gamba's aan een stokje, wat bij nader inzien ook rupsen kunnen zijn geweest. Die lieten we dus maar liggen en met een paar porties kipsateh zochten we de verkoeling van de airco in de auto weer op. De sateetjes waren erg lekker, die gaan we vaker zoeken.

Met een volle buik van de worst en kip lag Stan snel te slapen. Dit ging een stuk makkelijker dan gister in het huisje en dat was de bedoeling ook. Alleen hadden we niet echt een doel om nog 2 uur voor te rijden. In de National Geographic reisgids stond wat informatie over een park met ruines uit de Khmer-tijd (13e eeuw) en als cultuurbarbaren leek dit ons toch wel interessant. We zouden omstebeurt gaan rondkijken zodat de ander de airco van de auto kon aanhouden. Tot onze verrassing hoefden we de auto niet uit en kun je een kaartje per persoon met auto kopen. We reden door een mooi park met leuke vogeltjes, bijzondere fruitsoorten en ja, de ruines waren ook wel een bezoekje waard. Het was wel ontzettend warm! Tegen de tijd dat Stan wakker werd hadden we bijna alles gezien.

Via een alternatieve route reden we weer naar het hotel. Vanaf de weg was plotseling de weerkaatsing van de zon te zien, midden in het bos. Het was van goud en leek op een hoofd. We zijn snel afgeslagen en het bos ingereden om het gezicht te vinden. Na een rondje te hebben gereden zag ik plotseling het bouwwerk, werkelijk midden in het bos wordt een nieuwe gouden boedha gebouwd, die met haar gezicht boven de bomen uitsteekt. Heel bijzonder om dit te zien, het bouwwerk is nog lang niet klaar maar van goud is ze al.

Vanuit het bos reden we weer naar het hotel. Hier werd de tuin volop beregend want het is erg droog ondanks de regentijd. Tot groot vermaak van de eigenaresse en andere tuinwerksters hebben Stan en ik de verkoeling van de tuinsproeiers opgezocht. Zwemmen was nu niet meer nodig en na een verkleedpartij gingen we weer naar het  restaurant. Het is leuk om te zien dat Stan nu al uit zichzelf gaat kijken of de gekko's er nog zitten. Nu ligt hij lekker te slapen en maken wij even gebruk van de wifi. Straks op tijd naar bed want morgen staat weer de waterval in de planning!

We zijn in Thailand!

Zondag was het zo ver, om even voor zes uur vlogen we vanaf Schiphol naar Bangkok. Een klm-pas en gewoon durven vragen... in een half leeg vliegtuig hadden wij een bank van vier stoelen tot onze beschikking. Erg fijn, want Stan vindt op schoot zitten niet echt leuk. Dankzij de vele turbulentie hebben we dit wel kunnen testen, met driftbuien als gevolg. Eigenlijk ging de vlucht best goed en hebben we alledrie redelijk geslapen. In Bangkok bleek al snel hoe kindvriendelijk men hier is en binnen een kwartier stonden we bij de autoverhuurbalie. Er stond een flinke Mitsubishi Pajero Sport voor ons klaar, Chris is er helemaal blij mee. Ook het voor Stan gehuurde stoeltje bevalt prima, hij zit erg hoog en kan alles goed zien. Alleen een slaapstand zit er niet op,maar daar trekt Stan zich niets van aan. Hij sliep al voor we op de snelweg reden. Het verkeer in Thailand heeft me lang doen twijfelen of autohuur wel slim zou zijn, maar wat ben ik blij dat we dit toch gedaan hebben. Het valt echt mee en debiele manouvres hebben we nog nauwelijks gezien. We hebben nu lekker de vrijheid om te gaan waar we willen. Ons eerste doel was Kanchanaburi, bekend van the bridge over the river kwai. We slapen bij Xanadu2008, een klein resort met tien leuke huisjes met airco, zwembad en wifi. De eigenaar is Dennis, een aardige Engelsman die hier al 28 jaar woont en ons veel tips geeft. Na aankomst hebben we de koffers uitgepakt en zijn lekker gaan zwemmen. Helemaal leuk, vooral Stan genoot volop. Water vindt hij prachtig dus het kost ons heel wat moeite om hem uit het zwembad te houden. Gisteravond hebben we hier heerlijk gegeten, alleen Stan wou geen thais eten. Gelukkig hadden we nog een potje olvarit, maar vanavond heeft hij geen keuze meer. Na het eten ging Stan lekker slapen in zijn tentje. Wij volgden een half uurtje later met de verwachting wel een keer gewekt te worden. Tot mijn verbazing was het al 8 uur toen ik wakker werd, we lagen al 11 uur in bed. Even later werden Chris en Stan ook wakker. Rustig opgestaan en ontbeten en tegen tienen reden we naar Kanchanaburi. Eerst maar eens inkopen doen: koelbox, pindakaas, luiers, drinken, speelgoed voor Stan... met een volle kar vertrokken we bij de Tesco. We besloten om vandaag wat te leren over de geschiedenis waardoor dit gebied wereldberoemd is. Dennis adviseerde ons het Railway museum en dit was zeker de moeite waard. We kennen de Europese geschiedenis rondom de wereldoorlogen, maar de Jappen hebben er hier ook een puinhoop van gemaakt. Erg indrukwekkend om de verhalen te lezen, foto's en tekeningen te zien en gebruiksvoorwerpen uit die tijd te bekijken. Nog indrukwekkender werd het toen we de War Cemetery, aan de overkant van de straat, bekeken. Al die graven, ontelbaar en schokkend. Op een groot aantal staat Koninkrijk der Nederlanden, met bekend klinkende namen. Na een korte lunch wilden we ook de brug gaan bekijken. Het was echter bloedheet dus we hebben het bij even kijken gelaten. Weer terug bij het hotel wilde Stan niet slapen, niet zo gek in een huisje waar het 30 graden is, in een nog warmer tentje. Met hulp van de airco hebben we het iets koeler kunnen maken. Hij slaapt heerlijk en gelukkig red de babyfoon het bereik naar het zwembad net aan. Even afkoelen, koel drankje erbij, zo houden Chris en ik het ook prima uit. We blijven hier geen 2 maar 4 nachten en gaan morgen naar de eerste waterval. Van een regenseizoen merken we hier nog niets, ook de river kwai staat ontzettend laag. Dit zien we overigens vanaf het terras ;-) Hopelijk is er genoeg water voor de watervallen!

Over 2 weken... zitten we in Thailand!

Het aftellen is begonnen, over nog geen twee weken vertrekt ons vliegtuig naar Bangkok en gaan we hopelijk een prachtige vakantie beleven! We gaan 'ongeorganiseerd' op reis, ik heb globaal een route gepland en een aantal hotels uitgekozen. Alleen het hotel voor de eerste twee nachten en een huurauto zijn gereserveerd. Ter plekke laten we de verdere keuze voor de hotels en de route afhangen van de locatie, het weer en natuurlijk van Stan. Als de kleine het naar zijn zin heeft, dan komt het met ons ook wel goed. Vermaakt hij zich ook in de jungle, dan gaan we lekker wandelen in de natuur. Blijkt dat hij het te warm heeft, niet tegen de vochtigheid kan of op een andere manier niet blij is, dan is er altijd een strand op een paar uur rijden, succes verzekerd!

Ons wacht wel een uitdaging: de weg vinden. Het navigeren met een kaart is soms wel eens lastig, maar zo lastig als in Thailand was het nog nergens. Kijk maar eens op dit kaartje. Ergens in dit gebied ligt ons eerste hotel. Als je inzoomt dan snap je wat ik bedoel, Thais is een soort hiërogliefen geschrift, onbegrijpelijk! Lastig lezen, maar nog lastiger om in een navigatiesysteem te zoeken. Nu maar hopen dat er leesbare bordjes staan...

Voor nu rest ons nog bijna twee weken spullen verzamelen voor op reis, nog 6 dagen werken, duimen voor mooi weer in Kanchanaburi en dan: วันหยุด!

Reizen levert niet alleen mooie herinneringen, foto's en film op!

Het was tijdens onze huwelijksreis, bij de prachtige Heliconia Island lodge in Costa Rica, waar wij Gerard en Sietske leerden kennen. Gezien de biertjes van de mannen en de sapjes voor de vrouwen was er een duidelijke overeenkomst. Nog niet zwanger genoeg om het van de daken te schreeuwen, maar zo fijn om iemand tegen te komen die zich net zo moe en uitgeput voelt na een beetje activiteit. Na een gezellig etentje, een paar borrels en een gezamenlijke wandeling naar een waterval was ons duidelijk: we gaan in Nederland nog eens afspreken! Inmiddels zijn de kids ongeveer 1 1/2 jaar oud en was het weer eens tijd voor een barbeque. Met een heerlijk zonnetje, natuurlijk een biertje voor de mannen en veel waterpret voor de kids werd het een heerlijke middagje. Toch bijzonder, na een paar dagen samen vakantie vieren. Niet alleen wij, maar ook Imke en Stan kunnen het prima met elkaar vinden. Wie weet nemen we ze nog eens gezamenlijk mee naar de jungle!  

Reisverslag nummer 7 staat online

Met het online plaatsen van het verslag van onze reis naar het Zuid-Westen van de Verenigde Staten, in 2008, heb ik mijn eerste doel van deze website bereikt: de 7 prachtige reizen die we sinds 2007 hebben gemaakt zichtbaar maken met foto's en informatie. Nu de website al een paar weken online staat, komen ook de eerste reacties binnen, het is natuurlijk hartstikke leuk om te lezen dat mensen de verhalen gelezen hebben! Het volgende doel is het bijhouden van dit weblog, in de voorbereiding en tijdens onze volgende reis. Het duurt nu nog 2 1/2 maand voordat we naar Thailand vertrekken en we hebben er heel veel zin in!

Costa Rica reizen opnieuw beleven

In april was ik nog druk bezig met het schrijven van het reisverslag van onze huwelijksreis door Panama en Costa Rica. Maar in de jaren voor deze reis zijn we al drie keer eerder naar Costa Rica geweest. Drie fantastische reizen, die nog van dag tot dag in mijn herinnering zitten. Het was een feestje om deze drie reizen ook uit te werken. Het uitzoeken van de foto's, het opzoeken van namen en plaatsen van hotels, eigenlijk beleef je zo'n reis opnieuw als je er een verslag van maakt. En nu zijn de verslagen klaar, alles wat we in Costa Rica hebben beleefd is terug te vinden op deze website. Ik ben trots op veel van de foto's, blij met het feit dat we de reizen gemaakt hebben en kijk er nu alweer naar uit om ooit, als we weer de mogelijkheid hebben, opnieuw naar dit prachtige land te vertrekken!

Het reisverslag van Panama en Costa Rica is af!

Al toen ik jong was heb ik altijd geroepen dat de beste reden om te trouwen een fantastische huwelijksreis is. In 2011 was het voor ons zover, we trouwden begin mei en vertrokken daarna voor ruim drie weken naar Panama en Costa Rica. Hier beleefden we een ware droomreis die begon op een bounty eilandje en eindigde in het voor ons favoriete vakantieland Costa Rica. Voor de vierde keer stapten we in San José uit het vliegtuig, maar weer is het gelukt om een heel bijzondere nieuwe plek in dit prachtige land te ontdekken!

Met het online zetten van dit reisverslag vind ik het tijd om de weblog online te plaatsen. Er moet nog veel aangevuld worden, nog niet alle reizen staan online, maar ik ben wel benieuwd of er reacties komen op onze reisverslagen!