Zandsculturen en musea, er is hier zoveel te doen!

Donderdagochtend begint zoals alle dagen hier redelijk relaxed. Broodjes halen, koffie zetten, even spelen in de speeltuin. Na het ontbijt gooien we strandspullen in de kofferbak en gaan we op reis. Omdat we toch niet aan de westkust gaan kamperen, wil ik wel een dagje naar een aantal activiteiten rondom het Ringkobing Fjord. Fjorden zijn hier niet zoals we verwachten bergachtig, maar het is gewoon een stad met een meer dat in de zee uitmondt. 

Het eerste doel is een zandsculpturenfestival dat uiteraard vlak bij het strand is gebouwd. Het is gelukkig niet zo heet vandaag en aan het strand een graadje of 25 en zonnig. Als we de locatie en een parkeerplaats hebben gevonden, smeren we ons eerst maar eens goed in. Op naar de zandkastelen! 40 mensen (grotendeels mannen) uit de hele wereld zijn naar het dorpje Sondervig afgereisd om met precisiegereedschap de mooiste sculpturen uit een berg zand te snijden. Het is erg mooi om te zien. Na een rondje langs de kunstwerken, eten we een meegebrachte watermeloen en dan mogen de jongens ook aan de slag. Er is een grote zandbak gemaakt met hetzelfde ideale zandsculptuur zand wat in de kunstwerken is gebruikt. Dat bouwt veel beter dan het zand op het strand! De kinderen (en wij ook!) vermaken ons prima hier! Het enige nadeel van het zand is dat het een soort klei lijkt dat overal aan blijft plakken. We zien dan ook nogal geel als we weer bij de auto komen. 

Voor de lunch heb ik een cafeetje bij de vuurtoren Lyngvig Fyr bedacht. Als we hier aankomen lijken de lunchmogelijkheden wat tegen te vallen. In het winkeltje naast de vuurtoren verkopen ze wel heerlijke taart. We delen en eten verschillende stukken taart in de speeltuin. Het is zo lekker dat we nog een rondje taart halen. Natuurlijk mag er nog even gespeeld worden. De speeltuin bestaat voor een groot deel uit een evenwichtsbaan en Stan is de hele week al bezig met evenwicht: wat is het, kan je het kwijt raken? We gaan flink oefenen en hij loopt helemaal trots zelf over de evenwichtsbalk. Enthousiast rent hij terug naar het begin van het parcours en stoot daarbij zijn teen hard tegen een boomstronk. Pijn, bloed, krijsen... Christiaan neemt hem mee naar het toiletgebouw om zijn teen schoon te maken. Het lijkt mee te vallen, maar hij maakt nog meerdere keren duidelijk dat het flink pijn doet. Ondertussen ruimen Mats en ik onze rommel op. Ik informeer naar de mogelijkheid om de vuurtoren te beklimmen. Het is lekker druk, dus hier moeten we wel 45 minuten voor uittrekken. Uiteraard betalen we hier flink entree voor en het uitzicht bestaat uit duinen en zee... dat kennen we eigenlijk wel. Ik overleg met de mannen en het alternatief dat ik had bedacht vinden ze interessanter: een vliegtuig museum. 

Het Deense Flymuseum ligt bij een mini-vliegveldje aan de andere kant van het Fjord. De hemelsbrede 15 kilometer is via de weg dan ook een stuk langer en tegen 3 uur komen we aan bij het museum. Onze jongens en vliegtuigen is bij voorbaat een succes, maar de reactie van Mats is goud waard. Terwijl ik de toegangskaartjes afreken, kijkt hij alvast om het hoekje van het museum. Oh mama, ik zie allemaal vliegtuigen, wat gaaf veel! En het zijn er inderdaad heel veel! Je krijgt een idee van het ontstaan van vliegtuigen, inclusief de eerste uitvoeringen met fietsbanden en een zadel. Ook staan er delen van passagiersvliegtuigen waar we in mogen. Diverse zweefvliegtuigen hangen aan het plafond. Het grootste deel van de collectie bestaat uit kleine trainingsvliegtuigjes en militaire vliegtuigen. Bommenwerpers, verkenners, transportvliegtuigen en ook de bijbehorende materialen zoals jeeps, heftrucks en bomwagentjes ontbreken niet. Er staan ook een aantal helicopters. 

Bij ieder toestel staat uitleg in het Deens, Duits en Engels en ik mag bij heel veel bordjes een vertaling aan Stan geven, hij vindt het echt interessant. De reddingshelicopters zijn ook mooi om van dichtbij te zien, helaas mogen we hier niet in. Terwijl wij door de hallen lopen, horen en zien we een klein vliegtuigje heel vaak landen en opstijgen. Ook als we met een ijsje in de speeltuin zitten, vliegt het vliegtuigje nog een paar keer voorbij. Tegen half 5 hebben we alles gezien en gaan we weer richting de camping. 

Omdat we geen zin hebben om nog eten te koken, besluiten we in het dorpje naast de camping een snackbar op te zoeken. Als we door het dorpje rijden, veranderen we dit plan in een pizzeria. Het terras van de pizzeria ligt bijna naast een spoorwegovergang en naast een soort vijvertje. Uiteraard glijdt Mats al snel uit en zit hij met een half natte broek aan tafel, maar dat maakt hem niets uit. De pizza’s komen redelijk snel op tafel en smaken erg goed. Wat een prima afsluiting van deze mooie dag! 

Vrijdag doen we het echt rustig aan, vandaag hebben we geen plannen behalve dat we ergens een lunch moeten scoren. Paul, het vriendje van de overkant, is al naar Legoland geweest en heeft daar een mooie Lego bus gekocht. De jongens vinden dat ze deze bus wel in elkaar kunnen zetten en ze beginnen vol goede moed in de schaduw op een kleed. Het wordt natuurlijk een rommeltje met z’n drieën en uiteindelijk wordt er met van alles gespeeld en verdwijnt de Lego bus weer in de doos. Paul gaat met zijn ouders naar Aarhus en wij gaan op pad voor de lunch. In het dorpje Ry zit een bakkertje die we eerder hadden moeten ontdekken. We kopen verschillende broodjes en gebak en nemen alles mee naar het haventje. Als al het lekkers op is, zoeken we naar een huurbootje. Maar behalve kano’s is er niets te huur. En kanoën op zo’n groot meer zien we niet zitten. Christiaan en Stan proberen nog eens de vlieger de lucht in te krijgen, maar helaas werkt de wind weer niet mee. Aan het begin van de middag komen we dan ook weer terug op de camping. Tijd genoeg om heerlijk te spelen en natuurlijk te zwemmen! 

We barbecuen en daarna komt Paul ook weer terug. De jongens kunnen nog even samen spelen, want morgen gaat Paul naar Nederland. Alle hoeken van de speeltuin worden nog een keer opgezocht en de groep Nederlandse kindjes lijkt steeds groter te worden. Om half 10 vinden we het mooi geweest. Het is inmiddels flink afgekoeld en ik zit met warme kleren aan nog even te lezen voor de tent. 

Vanmorgen even voor 8 uur, de verwachte vertrektijd van ‘de overkant’, vroeg ik de jongens of ze Paul nog gedag wilden zeggen en ze stonden beide direct naast hun bed. Snel kleren aan en zwaaien! We zwaaien ze uit bij de uitgang van de camping, waar we meteen de broodjes ophalen voor het ontbijt. De deur van het winkeltje gaat net open, we zijn nog niet eerder zo vroeg geweest. Om kwart voor negen zijn we al klaar met eten. Het is vandaag trouwens best fris, ontbijten bij minder dan 20 graden zijn we niet gewend. We trekken dan ook voor de eerste keer lange broeken aan. Het gaat waarschijnlijk regenen op de camping, dus dit is een ideale dag om er weer op uit te trekken. Na alle mooie verhalen over Aarhus wil ik nog een keer terug, nu echt de stad in. Dankzij ons vroege ontbijt kunnen we ook lekker op tijd op pad en voor 10 uur zitten we al in de auto.

In Aarhus rijden we naar Dokk1, de parkeergarage in de haven. Geen gewone parkeergarage, maar een autobewaarsysteem. Er zijn 20 vakken, het lijkt alsof je een autowasstraat in rijdt. Dan moet iedereen de auto uit en de antenne moet van het dak. We verlaten zelf de box en dan zakt de auto de grond in. We wachten even en dan zien we de auto helemaal onder de grond verdwijnen. Mats vindt het maar niets, krijgen we onze auto nog wel terug? Wij vinden het wel een grappig systeem. De locatie van de parkeergarage is prima, we wandelen zo langs de haven de binnenstad in. In de haven liggen een aantal oude schepen en een universitair onderzoeksschip waarop we een kijkje kunnen nemen. Vooral het oude schip met heel veel touwen en kanonnen aan boord maakt indruk. 

Op zaterdag is het gezellig druk in Aarhus. Het is de tweede stad van Denemarken en het winkelgebied is dan ook best groot. We kijken even rond bij een kerk en lopen dan langs de winkels richting het ARoS kunstmuseum. Onderweg zie ik het dakterras waarover ik een tip kreeg. Vanaf het dakterras bovenop warenhuis Salling is een halve brug gebouwd. Hierin zit een glasplaat waardoor je naar de winkelende mensen recht onder je kunt kijken. Het dakterras biedt ook een prachtig uitzicht over de stad. Dankzij een dikke glazen balustrade is het terras en de brug veilig te bezoeken met de kids. Stan en Mats zijn meestal erg voorzichtig met hoogte, maar ze hebben duidelijk geen hoogtevrees. De meeste volwassenen gaan voorzichtig langs de kant naar het uiteinde van de brug, maar Stan kan het niet laten om even te springen. Terwijl ik vooral geniet van het uitzicht, raken de jongens niet uitgekeken op die mini-mensen onder ons. Uiteraard zijn we hier niet alleen, dus we moeten weer plaats maken voor anderen. We gaan naar beneden, eerst eens koffie drinken bij Starbucks. Het is ook bijna lunchtijd, dus de koffie halen we via een bakkerij. De worstenbroodjes en kaneelcakes smaken heerlijk en de koffie natuurlijk ook. 

Vanaf het dakterras konden we het ARoS kunstmuseum al zien liggen, daar wandelen we nu makkelijk naar toe. Het museum is een gigantisch gebouw met 8 verdiepingen. Bovenop het gebouw is een regenboogbrug gebouwd, wat de reden is van ons bezoek. Nu we er toch zijn, bezoeken we eerst een paar andere verdiepingen met kunst. Wij bezoeken zelden musea en al zeker geen kunstmusea. De eerste expositie die we bezoeken bestaat uit allerlei grote installaties. Een kunstenaar heeft een jongen gebouwd die, zittend op zijn hurken, 7 meter hoog is. Het beeld is levensecht en erg indrukwekkend. De andere kunstwerken zijn heel afwisselend: van een hoop textiel afval, foto’s van scheepswrakken, een bekraste auto tot een tafel vol attributen gemaakt van klei. Volgens Stan is dit de enige echte kunst, want kunst is gemaakt van klei... 

De volgende verdieping die we bekijken hangt vol met abstracte moderne kunst. We worden er niet echt blij van en besluiten nu direct door te lopen naar de regenboogbrug. Het is een heel gedoe met de liften, de weinige beschikbare liften worden door veel te veel mensen gebruikt. Met de wandelwagen is de trap geen optie, de verdiepingen zijn hier een meter of 10 hoog. Maar we komen er uiteraard toch en dan staan we plotseling in een kleurrijk glazen omhulsel dat volledig in de kleuren van de regenboog is gebouwd. Iedere glasplaat heeft een andere kleurtint. Het uitzicht is prachtig en de kleuren maken het heel bijzonder. Het is wel bloedheet in de regenboogbrug. Stan ligt dan ook liever met zijn hoofd boven de luchtgaten dan dat hij de stad bekijkt. We lopen twee rondjes langs alle kleuren en dan nemen we weer een paar liften om bij de uitgang te komen. 

Buiten staat ook nog een kunstwerk waar we even gaan kijken. Als de jongens in de vliegende walvis klimmen, begint het plotseling te regenen. Een mooi moment om te schuilen bij een restaurantje voor een drankje. Hier is het echter zo benauwd, dat we alleen even schuilen voor de regen. Dit duurt geen 5 minuten en dan wandelen we weer door, op zoek naar een ijssalon. We wandelen weer richting de haven maar komen geen ijsjes tegen. Bij de bushalte is een befaamde streetfood hal, hier verwacht ik wel lekkere ijsjes te kunnen vinden. We hebben de lunch nog in ons buik, dus de gerechten van over de hele wereld zijn voor ons niet interessant. Er staan foodtrucks met een hele grote diversiteit aan voedsel, maar een lekker ijsje vinden we niet. De hal is wel gezellig ingericht, maar ook hier is het eigenlijk te warm. We lopen dus weer door en als we verder ook geen ijsjes tegenkomen, gaan we weer naar Dokk1. We betalen ons parkeergeld en krijgen dan het nummer van de box waar de auto wordt teruggebracht. Als we hier aan komen lopen, komt de auto bijna direct uit de vloer weer omhoog. Mats slaakt een zucht van opluchting. 

Een paar kilometer ten zuiden van het stadscentrum liggen stranden en een natuurpark. Eerder deze vakantie zagen we vanuit de verte een paar herten in een bos en in dit park zou je herten kunnen voeren en aaien. Ik verwacht hier ook wel een ijscoman te vinden, maar opnieuw komt mijn verwachting niet uit. Als we de jongens de keuze geven tussen hertjes kijken en een ijsje, kiezen ze verrassend snel voor de herten. We parkeren de auto en lopen naar het hek. En inderdaad, daar staan al wat herten die door diverse mensen worden gevoerd met wortels. De herten komen direct op ons af. Eerst vindt Mats dat nog leuk, Stan is al wat angstig. Maar als Mats een paar meter van ons af staat en er een hert op hem afloopt, zet hij het op een krijsen. Herten zijn dus vooral leuk van een afstandje. Stan is zelf het hek al weer doorgerend en wil alleen nog maar weg. Ons bezoek aan het hertenpark heeft dus nog geen 5 minuten geduurd. 

We kijken nog even aan de overkant van de weg, hier loopt het park langs het strand. Vanaf een bankje zien we bootjes, waaronder een aantal zeilboten die deelnemen aan een WK dat deze week in Aarhus plaats vindt. De afstand is echter te groot om het goed te zien. We stappen weer in de auto en rijden terug richting de stad, onderweg hebben we wel een stalletje met ijsjes gezien. De ijsjes smaken uiteraard prima en dan vinden we het wel mooi geweest. Via een supermarkt rijden we weer terug naar de camping. Er zijn maar weinig kindjes om mee te spelen en Stan en Mats moeten hun draai weer even vinden. Uiteindelijk is er nog een groepje Nederlandse meisjes waar Stan het mee kan vinden en daar speelt hij ook na het eten nog een uurtje mee. Dan spelen we samen nog een potje Uno en is het bedtijd voor de boys. Morgen gaan we nog een dagje relaxen op de camping en dan is het alweer tijd voor Legoland! 

Rondtoeren in het merengebied en een eerste bezoek aan Aarhus

We worden vandaag weer ietsje later wakker. De jongens slapen tot een uur of 8 door en dankzij de bomen rondom onze caravan schijnt de zon niet direct vol op ons huisje. Ik duik nog even onder de douche terwijl Christiaan met de jongens de broodjes haalt. Na het ontbijt breken we de luifel af en ruimen we de laatste spullen op. Rond 11 uur vertrekken we van de camping, op naar het vaste land - Jutland. Onze eerste stop onderweg is vlak na de brug. In het stadje Frederica is een prachtig park met een leuke speelplaats voor de jongens. We houden ze nog even voor dat we gaan wandelen, maar als ze de skelters zien, zijn ze niet meer te houden. Er is echt een prachtige skelterbaan aangelegd, inclusief twee tankstations en een werkend stoplicht. Gelukkig zijn de skelters goed instelbaar en kunnen Mats en Stan er allebei prima op rijden. Wij halen een kop koffie en ploffen neer op een picknickbank. De jongens crossen in het rond, wat een heerlijk gezicht. 

Na de koffie komen de jongens ook wat drinken en eten en Mats klaagt als eerste over vermoeide benen. Niet zo gek, die korte pootjes trappen als een malle om snel vooruit te komen. Er rijdt een treintje in het park rond en er is nog meer te zien, dus we nemen ze mee het park in. We kopen kaartjes voor het treintje en rijden in 20 minuten door het park. Mooi, hebben we dat ook meteen gezien. Het is inmiddels al lekker warm. We wandelen nog even naar de geiten en een soort grottenstelsel, voordat we de broodjes uit de caravan halen voor een snelle lunch. Terwijl Christiaan alles uit de caravan ophaalt, bietst Mats alvast wat meloen van een gezin uit Denemarken. Leuke mensen die net als iedereen hier prima Engels spreken. Stan is weer even op een skelter aan het rijden en als hij bij de picknicktafel komt, kunnen we met moeite een driftbui voorkomen. Mats laat trots zijn meloenschillen zien en daar had Stan natuurlijk ook wel zin in... maar de bak met meloen is leeg. Gelukkig komt Christiaan dan met de broodjes en kunnen we de buiken daarmee vullen. Na het eten mogen de jongens nog even skelteren en dan stappen we weer in de auto. 

Via een supermarkt rijden we verder naar het noorden. Ter hoogte van Arhus in het midden van het vaste land ligt een merengebied dat we willen ontdekken. De camping die ik had uitgekozen heeft voldoende plaats. We mogen zelf een plekje uitkiezen dus lopen we weer met een kaart over een camping. De keuze is snel gemaakt, met de zon aan de achterkant van de caravan en met zicht op de skelterbaan en speeltuin. Ideaal! Ook hier zagen we het zwembad al naast de ingang liggen. De jongens helpen gelukkig even mee met het opzetten van de luifel, met de belofte dat we daarna kunnen gaan zwemmen. Voordat de laatste haring in de grond is geslagen, staat Stan al met zijn zwembroek aan. Mats volgt snel en ik trek ook m’n zwempak aan. Het zwembad heeft weer een mooie grote glijbaan en daar gaan we direct vanaf. Oef, dat water is koud! Vanaf de glijbaan land je in een diep bad, dus Mats kan niet alleen. Ik ga een aantal keer met hem mee, maar het is vooral erg koud als je uit het water klimt. We zwemmen nog even in het grote diepe zwembad en dan gaan we afdrogen. Stan is nogal dwars en rent nog een keer naar de glijbaan terwijl we al aan het afdrogen zijn. Doei Stan, dat is niet de bedoeling. Mats en ik lopen naar de caravan en Stan komt even later achter ons aan rennen. 

We eten vandaag wraps met een kip/paprika prutje, wat gelukkig lekker snel klaar is. Na het zwemmen gaan de jongens heerlijk spelen. Er zijn hier veel Nederlandse kinderen en ze vermaken zich prima. Ze willen absoluut niet naar bed, dus tegen de tijd dat ze erin gaan slapen ze direct. Wij zitten nog even voor de luifel, het is nog steeds best warm. 

Dinsdagochtend is het voor de eerste keer niet heel warm als we wakker worden. De luifel is ook helemaal vochtig, net als het gras. Het is dan ook niet zonnig. Na het ontbijt wandelen we naar het meer waaraan de camping ligt, hiervoor dalen we de heuvel nog wat verder af. In het meer liggen diverse stijgers om vanaf te zwemmen of te kanoën. Het waait hier een stuk harder dan op de kampeerplaats en het voelt allesbehalve warm aan. Het meer trekt mij dan ook niet echt aan. Ondertussen wordt er door wat jongeren wel enthousiast gezwommen in het meer, vooral rondom een opblaastrampoline. Zij liever dan wij, het water is nog een stuk kouder dan in het zwembad. Ook kanoën zien we niet zitten, de lucht is veel te dreigend. Als de jongens even gaan spelen in een zandbak begint het zelfs te regenen. Ik ga alvast terug naar de caravan om de was binnen te halen. Als de regen doorzet komen de mannen snel achter mij aan. 

We hebben weinig zin om met de kans op nog meer regen op de camping te blijven. We pakken wat spullen en rijden naar het stadje Silkeborg. Hier wandelen we even rond in de binnenstad maar Mats is erg ongezellig. Blijkbaar heeft hij honger want na een vers gekocht broodje knapt hij weer wat op. We wandelen naar het riviertje dat door het stadje loopt. Hier vandaan vertrekken diverse boten voor tochten over de meren en er worden kano’s en bootjes verhuurd. Alle motorbootjes zijn helaas verhuurd, alhoewel de prijs ons ook niet meeviel. Voor 32 euro een uurtje varen in een klein bootje is best wel veel.... We besluiten met de auto nog wat verder rond te touren langs de meren. Ten zuiden van het meer ligt het hoogste punt van Denemarken, op de top van Himmelbergjet. Als we hier aankomen is het een grote drukte van kinderen die aan een soort circus deelnemen. Er is ook een mooie speeltuin en we wandelen natuurlijk ook nog even naar het uitzichtpunt. Het is nog een flinke wandeling naar het water, dus dat laten we. Terug op het speelplein kopen we een ijsje en daarna spelen de jongens ook nog even met wat circusattributen. Het valt nog niet mee om de kunstjes uit te voeren, zoals lopen op klossen, hoelahoepen en meer ouderwetse spelletjes. Er wordt nog wat muziek gemaakt en dan sluit een clown de kermis af. Wij stappen weer in de auto en rijden terug naar de camping. 

Het weer is lekker opgeklaard en Christiaan en de jongens gaan nog even zwemmen. Ik bereid alvast het eten voor. Na het zwemmen wordt er geskelterd en worden de skelters met stoepkrijt versierd. De jongens zien er niet uit van viezigheid maar ze hebben het erg leuk. De buurkinderen mogen de afwas doen en Mats helpt graag mee. Hij haalt ook een emmertje water en staat trots aan tafel met een afwasborstel. Er gaat heel wat water over zijn vieze benen, dus hij hoeft toch niet te douchen. Als de afwas klaar is, wordt het ook bedtijd. Wij praten nog even met de buren en maken plannen voor de volgende dag. De jongens liggen er laat in en wij gaan niet veel later naar bed. 

Vanmorgen werden we weer rustig wakker en begonnen pas om 9 uur met het ontbijt. Het plan om op tijd naar Aarhus te rijden werd uitgesteld en uiteindelijk kwamen we pas om 11 uur bij de op 1 na grootste stad van Denemarken. We gaan naar Den Gamle By, het oudste openluchtmuseum ter wereld (volgens de Denen). Midden in het centrum van de stad zijn huisjes uit diverse periodes en gebieden van Denemarken herbouwd. We gaan terug in de tijd: de periode rond 1700, 1800 en 1900. Er rijden paardenkoetsjes rond en we wandelen van huisje naar huisje. Een groot aantal mensen in traditionele kleding voert acts op. Zo zien we een groepje meisjes de was doen op wasborden (‘hadden ze echt nog geen wasmachine?’). De jongens raken vooral onder de indruk van een showtje waarin een jong zwanger echtpaar uit huis wordt gegooid. Ze hadden geen geld meer om de huur te betalen en de huisbaas gooit letterlijk hun spullen uit het raam. Stan en Mats komen er nog meerdere keren op terug gedurende de dag. We wandelen door naar de opstelplaats van de paardenkoetsen en laten ons een paar minuten rondrijden. Verder spelen we wat ouderwetse spellen, sjoelen is favoriet, mag Mats een rondje in een hele oude zweefmolen en bekijken we een oude drukkerij en wat huisjes. 

Het is plotseling bijna 1 uur en de jongens hebben honger. We kunnen zo snel geen bakker of broodjes vinden, dus eten we wat koeken en meloen met een pakje drinken op het plein. Daarna kijken we nog rond bij een expositie over de kleding van de koningin, een speelgoedmuseum en een garage uit de tijd van de eerste T-Ford. Uiteraard mogen de jongens in zo’n oude auto plaats nemen. Stan vond het wel raar dat het geen echte garage is maar een fietsenmaker, wat is het toch lastig voor te stellen dat er toen nog geen autogarages waren. Ik vond de oude telefooncentrale erg leuk: achter een winkeltje is een werkende centrale uit 1927 opgesteld. Met diverse ouderwetse toestellen kunnen we zelf testen hoe het werkt. Natuurlijk kennen de jongens een telefoonhoorn wel van speelgoed, maar we merken duidelijk een generatieverschilletje. Die draaischijf is raar en in een hoorn praten eigenlijk ook. Mats vraagt letterlijk waar de hoorn dan voor is... Via het nieuwere deel met winkelcentra en een bioscoop lopen we naar de uitgang, genoeg museum gezien vandaag! 

Naast het openluchtmuseum ligt de botanische tuin van Aarhus, wat bekend staat om de gigantische Greenhouse. Het gebouw is herkenbaar en vanuit alle hoeken van het park te zien. In het Greenhouse, dat gratis toegankelijk is, zijn 4 klimaten nagemaakt. In kleine kassen bekijken we een mediterraans gebied, een woestijnklimaat en een gematigd bos, met de bijbehorende planten en geluiden. In het gematigde bos staat een bordje ‘pas op voor gorilla’s’ en terwijl Stan nog zegt ‘nee hoor mama, dat kan niet echt’, schrikt hij zich rot als hij apengeluiden hoort. In de grootste kas is een tropisch regenwoud nagemaakt, inclusief talloze vlinders. Binnen deze jungle is onderscheid gemaakt tussen vegetatie uit Afrika, Azië en Amerika en we herkennen diverse tropische planten. Het is natuurlijk lekker warm en vooral na het beklimmen van een wenteltrap staat het zweet op ons voorhoofd. Tijd om weer af te koelen met een ijsje!

Na een heerlijke ijskoffie en voor de jongens een waterijsje, lopen we het Greenhouse uit voor een wandeling door de botanische tuin. Ook buiten is de vegetatie gesorteerd op regio te bezichtigen. We wandelen tussen de kleine paadjes door. Mats moet plotseling naar het toilet, dus loopt Christiaan nog een keer terug naar het Greenhouse. Stan en ik wandelen er via de paadjes achteraan. Na het betere boomklauter werk laat Stan nog een keer zien hoe lenig hij is. Omdat ik nog een foto wil maken van het Greenhouse, vraag ik hem de wandelwagen vast te houden. We staan op een helling en voordat hij het doorheeft rent hij achter de wagen aan. Die komt tot stilstand maar niet voordat Stan eroverheen gerold is. Gelukkig zonder zich te bezeren, anders was het wel lullig geweest hoeveel lol wij, maar ook andere mensen in het park, om zijn showtje hadden. Hij kan er zelf ook hard om lachen nadat hij de wagen weer rechtop heeft gezet en naar boven is getrokken door zijn vader. Onze wandelwagen heeft alle hoeken van de wereld gezien en heel wat meegemaakt, maar deze dans spande wel de kroon. 

We wandelen weer terug naar de auto, het is mooi geweest in het park. Bij de auto twijfelen we nog even of we verder de stad in willen of terug gaan naar de camping. We gaan terug via een supermarkt, we zijn nog een paar dagen op deze camping dus kunnen nog wel een dag naar Aarhus. We hebben nog bijna niets van de stad gezien. Volgens de campingburen is de stad echt de moeite waard. In plaats van nog een paar dagen naar de westkust te gaan, hebben we besloten om hier te blijven. We zullen de laatste 3 nachten in Denemarken op de camping naast Legoland verblijven, dit heb ik alvast geboekt. Wel zo makkelijk om maar een paar honderd meter van het park te zitten. Morgen gaan we wel een dagje naar de westkust, een flink stuk rijden maar ik ben wel benieuwd naar het Deense waddengebied. 

Rondtoeren in het merengebied en een eerste bezoek aan Aarhus

We worden vandaag weer ietsje later wakker. De jongens slapen tot een uur of 8 door en dankzij de bomen rondom onze caravan schijnt de zon niet direct vol op ons huisje. Ik duik nog even onder de douche terwijl Christiaan met de jongens de broodjes haalt. Na het ontbijt breken we de luifel af en ruimen we de laatste spullen op. Rond 11 uur vertrekken we van de camping, op naar het vaste land - Jutland. Onze eerste stop onderweg is vlak na de brug. In het stadje Frederica is een prachtig park met een leuke speelplaats voor de jongens. We houden ze nog even voor dat we gaan wandelen, maar als ze de skelters zien, zijn ze niet meer te houden. Er is echt een prachtige skelterbaan aangelegd, inclusief twee tankstations en een werkend stoplicht. Gelukkig zijn de skelters goed instelbaar en kunnen Mats en Stan er allebei prima op rijden. Wij halen een kop koffie en ploffen neer op een picknickbank. De jongens crossen in het rond, wat een heerlijk gezicht. 

Na de koffie komen de jongens ook wat drinken en eten en Mats klaagt als eerste over vermoeide benen. Niet zo gek, die korte pootjes trappen als een malle om snel vooruit te komen. Er rijdt een treintje in het park rond en er is nog meer te zien, dus we nemen ze mee het park in. We kopen kaartjes voor het treintje en rijden in 20 minuten door het park. Mooi, hebben we dat ook meteen gezien. Het is inmiddels al lekker warm. We wandelen nog even naar de geiten en een soort grottenstelsel, voordat we de broodjes uit de caravan halen voor een snelle lunch. Terwijl Christiaan alles uit de caravan ophaalt, bietst Mats alvast wat meloen van een gezin uit Denemarken. Leuke mensen die net als iedereen hier prima Engels spreken. Stan is weer even op een skelter aan het rijden en als hij bij de picknicktafel komt, kunnen we met moeite een driftbui voorkomen. Mats laat trots zijn meloenschillen zien en daar had Stan natuurlijk ook wel zin in... maar de bak met meloen is leeg. Gelukkig komt Christiaan dan met de broodjes en kunnen we de buiken daarmee vullen. Na het eten mogen de jongens nog even skelteren en dan stappen we weer in de auto. 

Via een supermarkt rijden we verder naar het noorden. Ter hoogte van Arhus in het midden van het vaste land ligt een merengebied dat we willen ontdekken. De camping die ik had uitgekozen heeft voldoende plaats. We mogen zelf een plekje uitkiezen dus lopen we weer met een kaart over een camping. De keuze is snel gemaakt, met de zon aan de achterkant van de caravan en met zicht op de skelterbaan en speeltuin. Ideaal! Ook hier zagen we het zwembad al naast de ingang liggen. De jongens helpen gelukkig even mee met het opzetten van de luifel, met de belofte dat we daarna kunnen gaan zwemmen. Voordat de laatste haring in de grond is geslagen, staat Stan al met zijn zwembroek aan. Mats volgt snel en ik trek ook m’n zwempak aan. Het zwembad heeft weer een mooie grote glijbaan en daar gaan we direct vanaf. Oef, dat water is koud! Vanaf de glijbaan land je in een diep bad, dus Mats kan niet alleen. Ik ga een aantal keer met hem mee, maar het is vooral erg koud als je uit het water klimt. We zwemmen nog even in het grote diepe zwembad en dan gaan we afdrogen. Stan is nogal dwars en rent nog een keer naar de glijbaan terwijl we al aan het afdrogen zijn. Doei Stan, dat is niet de bedoeling. Mats en ik lopen naar de caravan en Stan komt even later achter ons aan rennen. 

We eten vandaag wraps met een kip/paprika prutje, wat gelukkig lekker snel klaar is. Na het zwemmen gaan de jongens heerlijk spelen. Er zijn hier veel Nederlandse kinderen en ze vermaken zich prima. Ze willen absoluut niet naar bed, dus tegen de tijd dat ze erin gaan slapen ze direct. Wij zitten nog even voor de luifel, het is nog steeds best warm. 

Dinsdagochtend is het voor de eerste keer niet heel warm als we wakker worden. De luifel is ook helemaal vochtig, net als het gras. Het is dan ook niet zonnig. Na het ontbijt wandelen we naar het meer waaraan de camping ligt, hiervoor dalen we de heuvel nog wat verder af. In het meer liggen diverse stijgers om vanaf te zwemmen of te kanoën. Het waait hier een stuk harder dan op de kampeerplaats en het voelt allesbehalve warm aan. Het meer trekt mij dan ook niet echt aan. Ondertussen wordt er door wat jongeren wel enthousiast gezwommen in het meer, vooral rondom een opblaastrampoline. Zij liever dan wij, het water is nog een stuk kouder dan in het zwembad. Ook kanoën zien we niet zitten, de lucht is veel te dreigend. Als de jongens even gaan spelen in een zandbak begint het zelfs te regenen. Ik ga alvast terug naar de caravan om de was binnen te halen. Als de regen doorzet komen de mannen snel achter mij aan. 

We hebben weinig zin om met de kans op nog meer regen op de camping te blijven. We pakken wat spullen en rijden naar het stadje Silkeborg. Hier wandelen we even rond in de binnenstad maar Mats is erg ongezellig. Blijkbaar heeft hij honger want na een vers gekocht broodje knapt hij weer wat op. We wandelen naar het riviertje dat door het stadje loopt. Hier vandaan vertrekken diverse boten voor tochten over de meren en er worden kano’s en bootjes verhuurd. Alle motorbootjes zijn helaas verhuurd, alhoewel de prijs ons ook niet meeviel. Voor 32 euro een uurtje varen in een klein bootje is best wel veel.... We besluiten met de auto nog wat verder rond te touren langs de meren. Ten zuiden van het meer ligt het hoogste punt van Denemarken, op de top van Himmelbergjet. Als we hier aankomen is het een grote drukte van kinderen die aan een soort circus deelnemen. Er is ook een mooie speeltuin en we wandelen natuurlijk ook nog even naar het uitzichtpunt. Het is nog een flinke wandeling naar het water, dus dat laten we. Terug op het speelplein kopen we een ijsje en daarna spelen de jongens ook nog even met wat circusattributen. Het valt nog niet mee om de kunstjes uit te voeren, zoals lopen op klossen, hoelahoepen en meer ouderwetse spelletjes. Er wordt nog wat muziek gemaakt en dan sluit een clown de kermis af. Wij stappen weer in de auto en rijden terug naar de camping. 

Het weer is lekker opgeklaard en Christiaan en de jongens gaan nog even zwemmen. Ik bereid alvast het eten voor. Na het zwemmen wordt er geskelterd en worden de skelters met stoepkrijt versierd. De jongens zien er niet uit van viezigheid maar ze hebben het erg leuk. De buurkinderen mogen de afwas doen en Mats helpt graag mee. Hij haalt ook een emmertje water en staat trots aan tafel met een afwasborstel. Er gaat heel wat water over zijn vieze benen, dus hij hoeft toch niet te douchen. Als de afwas klaar is, wordt het ook bedtijd. Wij praten nog even met de buren en maken plannen voor de volgende dag. De jongens liggen er laat in en wij gaan niet veel later naar bed. 

Vanmorgen werden we weer rustig wakker en begonnen pas om 9 uur met het ontbijt. Het plan om op tijd naar Aarhus te rijden werd uitgesteld en uiteindelijk kwamen we pas om 11 uur bij de op 1 na grootste stad van Denemarken. We gaan naar Den Gamle By, het oudste openluchtmuseum ter wereld (volgens de Denen). Midden in het centrum van de stad zijn huisjes uit diverse periodes en gebieden van Denemarken herbouwd. We gaan terug in de tijd: de periode rond 1700, 1800 en 1900. Er rijden paardenkoetsjes rond en we wandelen van huisje naar huisje. Een groot aantal mensen in traditionele kleding voert acts op. Zo zien we een groepje meisjes de was doen op wasborden (‘hadden ze echt nog geen wasmachine?’). De jongens raken vooral onder de indruk van een showtje waarin een jong zwanger echtpaar uit huis wordt gegooid. Ze hadden geen geld meer om de huur te betalen en de huisbaas gooit letterlijk hun spullen uit het raam. Stan en Mats komen er nog meerdere keren op terug gedurende de dag. We wandelen door naar de opstelplaats van de paardenkoetsen en laten ons een paar minuten rondrijden. Verder spelen we wat ouderwetse spellen, sjoelen is favoriet, mag Mats een rondje in een hele oude zweefmolen en bekijken we een oude drukkerij en wat huisjes. 

Het is plotseling bijna 1 uur en de jongens hebben honger. We kunnen zo snel geen bakker of broodjes vinden, dus eten we wat koeken en meloen met een pakje drinken op het plein. Daarna kijken we nog rond bij een expositie over de kleding van de koningin, een speelgoedmuseum en een garage uit de tijd van de eerste T-Ford. Uiteraard mogen de jongens in zo’n oude auto plaats nemen. Stan vond het wel raar dat het geen echte garage is maar een fietsenmaker, wat is het toch lastig voor te stellen dat er toen nog geen autogarages waren. Ik vond de oude telefooncentrale erg leuk: achter een winkeltje is een werkende centrale uit 1927 opgesteld. Met diverse ouderwetse toestellen kunnen we zelf testen hoe het werkt. Natuurlijk kennen de jongens een telefoonhoorn wel van speelgoed, maar we merken duidelijk een generatieverschilletje. Die draaischijf is raar en in een hoorn praten eigenlijk ook. Mats vraagt letterlijk waar de hoorn dan voor is... Via het nieuwere deel met winkelcentra en een bioscoop lopen we naar de uitgang, genoeg museum gezien vandaag! 

Naast het openluchtmuseum ligt de botanische tuin van Aarhus, wat bekend staat om de gigantische Greenhouse. Het gebouw is herkenbaar en vanuit alle hoeken van het park te zien. In het Greenhouse, dat gratis toegankelijk is, zijn 4 klimaten nagemaakt. In kleine kassen bekijken we een mediterraans gebied, een woestijnklimaat en een gematigd bos, met de bijbehorende planten en geluiden. In het gematigde bos staat een bordje ‘pas op voor gorilla’s’ en terwijl Stan nog zegt ‘nee hoor mama, dat kan niet echt’, schrikt hij zich rot als hij apengeluiden hoort. In de grootste kas is een tropisch regenwoud nagemaakt, inclusief talloze vlinders. Binnen deze jungle is onderscheid gemaakt tussen vegetatie uit Afrika, Azië en Amerika en we herkennen diverse tropische planten. Het is natuurlijk lekker warm en vooral na het beklimmen van een wenteltrap staat het zweet op ons voorhoofd. Tijd om weer af te koelen met een ijsje!

Na een heerlijke ijskoffie en voor de jongens een waterijsje, lopen we het Greenhouse uit voor een wandeling door de botanische tuin. Ook buiten is de vegetatie gesorteerd op regio te bezichtigen. We wandelen tussen de kleine paadjes door. Mats moet plotseling naar het toilet, dus loopt Christiaan nog een keer terug naar het Greenhouse. Stan en ik wandelen er via de paadjes achteraan. Na het betere boomklauter werk laat Stan nog een keer zien hoe lenig hij is. Omdat ik nog een foto wil maken van het Greenhouse, vraag ik hem de wandelwagen vast te houden. We staan op een helling en voordat hij het doorheeft rent hij achter de wagen aan. Die komt tot stilstand maar niet voordat Stan eroverheen gerold is. Gelukkig zonder zich te bezeren, anders was het wel lullig geweest hoeveel lol wij, maar ook andere mensen in het park, om zijn showtje hadden. Hij kan er zelf ook hard om lachen nadat hij de wagen weer rechtop heeft gezet en naar boven is getrokken door zijn vader. Onze wandelwagen heeft alle hoeken van de wereld gezien en heel wat meegemaakt, maar deze dans spande wel de kroon. 

We wandelen weer terug naar de auto, het is mooi geweest in het park. Bij de auto twijfelen we nog even of we verder de stad in willen of terug gaan naar de camping. We gaan terug via een supermarkt, we zijn nog een paar dagen op deze camping dus kunnen nog wel een dag naar Aarhus. We hebben nog bijna niets van de stad gezien. Volgens de campingburen is de stad echt de moeite waard. In plaats van nog een paar dagen naar de westkust te gaan, hebben we besloten om hier te blijven. We zullen de laatste 3 nachten in Denemarken op de camping naast Legoland verblijven, dit heb ik alvast geboekt. Wel zo makkelijk om maar een paar honderd meter van het park te zitten. Morgen gaan we wel een dagje naar de westkust, een flink stuk rijden maar ik ben wel benieuwd naar het Deense waddengebied. 

Fjord & Bælt en een mooi natuurpark op Funen

Na een warme nacht begint de dag weer lekker zonnig. De jongens mogen vandaag kiezen uit een dolfijn en zeehond of een kasteel met ridders. De keuze valt op de dolfijnenshow en dus gaan we naar Fjord & Bælt, een soort mini-ecomare. Het is nog geen uur rijden naar een haventje waar het centrum is gevestigd. Wij hadden het iets groter verwacht, maar de kids zijn tevreden als ze begrijpen dat vlak na onze aankomst de zeehondenshow begint. We hebben nog net even tijd om ons goed in te smeren en een paar opgezette zeehonden en andere zeedieren te bekijken. Echt een show hebben ze niet, maar het voeren van de dieren gaat gepaard met uitleg (in het Deens en een klein beetje Duits) en twee zeehonden die naar een bal springen. Prima show :) Direct daarna begint de dolfijnenshow, er zwemt een mini-dolfijn in het natuurlijke bad. Deze wordt ook gevoerd en springt zowaar ook een keer uit het water. Het applaus is groot. 

Na de shows kijken we rond bij een expositie. We verbazen ons over de grote bakken met levende krabben, niet om de beestjes maar om hoe ermee omgegaan wordt. Iedereen pakt de krabben uit het water en er is zelfs een soort sjoelbak gemaakt waarin wedstrijdjes kunnen worden gehouden. Stan snapt er helemaal niets van, maar voor de Denen is dit heel gewoon. Om 12 uur staat ‘fun with crabs’ op het programma en dit blijkt een wedstrijdje krabben vangen te zijn. Een touwtje met een knijper aan een stokje en in de knijper een stukje vis, meer is er niet voor nodig om de krabben uit het water te hengelen. Alle kinderen krijgen een stokje en lege emmer en als iedereen klaar staat kan het feest beginnen. De Denen halen de ene na de andere krab aan het touwtje en knijpertje uit het water, mijn jongens staan er met grote ogen naar te kijken. Mats probeert het stoer, maar staat te rillen als de bewegende krab boven water komt. Als ik hem help vindt hij het leuk, totdat ik een iets te grote krab uit het water hengel. De krab valt bijna naast de emmer en de lol is er bijna af. Ik mag hem alleen nog helpen met kleine krabben. Als de tijd voorbij is, hebben sommige kinderen de emmer half vol, terwijl bij ons net de bodem bedekt is. We besluiten de krabben niet langer te laten lijden in de emmer en tellen ze zelf. Mats en ik winnen met 11 kleine krabbetjes van Christiaan en Stan met 10 krabben. 

Terwijl de wedstrijd wordt afgerond met het tellen van de krabben en de winnaars op het podium worden geplaatst, zoeken wij een bankje in de schaduw om een broodje te eten. We hebben zelf wat brood en beleg in een tas meegenomen, bij de meeste Deense activiteiten is alleen een slap frietje of vis te koop. Onze campingbroodjes smaken prima. Na het broodje kijken we nog even bij de krabben rond en dan begint de volgende show. Een herhaling van het ochtend programma, maar vanuit een andere hoek bekeken is het toch weer grappig om te zien. Als de zeehonden en mini-dolfijn hun eten gehad hebben, lopen we nog een keer binnen langs de expositie. Dan zie ik een trap naar beneden, in een soort koker kun je hier onderlangs de zeehonden en het dolfijnenbad lopen. We zien vooral krabbetjes op de zeebodem en Stan schrikt zich rot als er een zeehond langs het raam zwemt. Het einde van dit deel van de expositie is bij een trap naar het winkeltje en hier besluiten we ons bezoek aan Fjord & Bælt. Toch best de moeite waard voor een paar uurtjes, alhoewel het best een prijzig bezoekje is. 

Het is een uur of twee als we weer buiten staan en de zon schijnt lekker. We rijden via het stadje Odense naar huis. In Odense, de geboorteplaats van Hans Christiaan Anderson de schrijver, is veel te zien aan oude gebouwen. Het stadje heeft ook een gezellig centrum met diverse kinderspeeltuintjes. Die plaatsen ze hier tussen de caféterrassen, best slim! We eten een lekker ijsje, kijken rond in de basiliek en wandelen dan weer rustig terug naar de auto. Via een grote supermarkt rijden we terug naar de caravan. Op de camping aangekomen staan de jongens te springen: ze willen het zwembad in. Christiaan gaat met ze mee en ik kan even rustig een boekje lezen. 

Tegen etenstijd slaat het weer om, het gaat waaien en de bewolking neemt toe. Ik twijfel over ons plan om te gaan barbecuen. Als ik de lucht nog donkerder zie worden snijd ik het vlees en de groente in kleinere stukjes, dat wordt gourmetten. Als de mannen terug komen en weer aangekleed zijn, zetten we de gourmetpan aan. Op het moment dat ik het eerste stukje vlees op de plaat leg, begint het te spetteren. Het begint nog harder te waaien en overal om ons heen horen we mensen extra haringen de grond in slaan. Christiaan zet de luifel ook wat steviger vast. Even later hoost het, als een tropische stortbui slaat de regen op de luifel en natuurlijk ook erin. We herschikken de tafel en zitten droog, maar rustig eten is er niet meer bij. De luifel staat toch niet helemaal strak en er ontstaat een grote waterzak. Omstebeurt eten Christiaan en ik wat vlees of vis en duwen we het water van de luifel. Als het ietsje minder hard regent, rommel ik wat met de tentstokken zodat het water weer netjes uit zichzelf van de luifel afstroomt. De jongens vinden de regen absoluut niet leuk en als het ook nog begint te onweren krijgt Stan er buikpijn van. We zitten dicht bij elkaar nog wat te eten en kijken naar het vele water. 13 weken heeft het hier niet geregend en dit wordt in 1 avond goedgemaakt. De grond lijkt de regen op te slurpen, er ontstaan nauwelijks plassen. Na het eten klaart het gelukkig weer wat op en als ik de afwas heb gedaan is het bijna droog. We spelen nog een spelletje en dan is het bedtijd voor de kids. 

De volgende morgen is er niets meer te merken van de regenbui, op een nat vloerkleed na. Het is wat bewolkt en minder warm dan de andere ochtenden, maar het zonnetje schijnt! Na het ontbijt gaan de jongens samen naar de speeltuin. Wij ruimen wat op en drinken rustig koffie. Met een shovel worden de wegen op de camping weer glad getrokken, er was toch flink wat aarde weggespoeld gisteravond. Mats vindt het een prachtig gezicht. Als Mats en ik naar de toiletten gaan, kunnen we Stan niet meer vinden. We zoeken in alle speeltuinen en Christiaan vindt hem bij een ander jochie in de tent, daar zit hij heerlijk met Lego te spelen. Even vergeten te zeggen waar hij was... Hij mag meekomen en voorlopig bij ons blijven. 

Vlakbij de camping is een natuurpark waar we willen gaan wandelen. We nemen de schoenen mee en rijden eerst naar het bezoekerscentrum. Na een korte bezichtiging van de expositie, over de herten in het park, stappen we met een kaart van de omgeving weer in de auto. We rijden naar een parkeerplaats langs de wandelroute die we willen lopen. Dit is ook het duikcentrum van het park. Als we aan de wandeling langs het strand beginnen, gaan er net een paar duikers te water. Leuk om te zien, aan de pakken zien we dat het water erg koud is. De wandeling loopt een stukje over een strandje en dan loopt het pad het bos in. Via een camping en nog meer bos komen we in het omheinde deel waar we herten kunnen spotten. Bij het toegangshek probeert een vrouw mij duidelijk te maken waar de herten zitten, maar helaas zie ik ze alleen wegspringen in de verte. 

De wandeling is mooi, het bos is lekker rustig en de temperatuur is heerlijk om te lopen. We zoeken naar herten, maar Stan kijkt duidelijk naar de grond. Hij ziet verschillende mini-kikkertjes over het pad springen. Die zijn door de regenbui van gister waarschijnlijk verdwaald. We bekijken nog een uitzichttoren en wandelen in een rustig tempo de bijna 4 kilometer. Net voordat we weer door het hek gaan, ziet Stan als eerste een hert. Hij roept zo enthousiast dat het beest zich rot schrikt en weg springt. Ik kan nog net de kont van het hert op de foto zetten. Stan is wel erg trots dat hij toch nog een hert heeft gezien. Als we terug zijn bij het duikcentrum halen we broodjes en beleg uit de auto voor een picknick. We kunnen vanuit het bos mooi over het water kijken en zien heel veel bootjes langsvaren. Na de picknick rijden we het bos weer uit. We rijden door Middelfahrt, een klein stadje aan het water. Er is alleen weinig te beleven en met ons buik vol brood hebben we nog geen zin in een ijsje. De mannen willen vliegeren en we rijden naar een strandje vlakbij de camping. In het bos waaide het nog, maar als we bij het strandje zijn gaat de vlieger door een gebrek aan wind de lucht niet in. Dan gaan we weer terug naar de camping. 

Nu is het mijn beurt om met de jongens te gaan zwemmen. Het is erg koud, dus ik beloof ze niets. Met de zwemkleren aan lopen we naar het zwembad en ondanks de kou (waar komt die wind nou weer vandaan?) vermaken de jongens zich prima in het water. Ze gaan weer continu van de glijbaan, soms samen van de gele bochtige glijbaan en af en toe stuurt Stan Mats alleen van de gele en gaat zelf van de snelle blauwe. Hier mag Mats alleen met mij of Christiaan vanaf in verband met het diepere water, maar Mats vindt de gele prima. Als hij het koud krijgt, zitten we lekker in het zonnetje uit de wind op een strandbed. Stan herkent wat jongens uit de speeltuin en gaat met hen nog even zwemmen in het diepe, daar kan ik hem goed in de gaten houden. Als Mats opgewarmd is, vindt hij het weer eens tijd voor een ijsje. We krijgen Stan mee en eten de ijsjes onderweg en bij de caravan op. 

Het weer is het tegenovergestelde van gisteravond, dus nu kunnen we wel vlees bakken op de skottelbraai. Na het eten ruimen wij wat spullen op en halen de vloerkleden alvast weg. We verwachten natte troep, maar alles is netjes opgedroogd. Dit scheelt morgenochtend weer, als we weer verder gaan trekken met de caravan. Terwijl wij bezig zijn, voetballen de jongens met onze Belgische buurkinderen, heerlijk als ze zo zelfstandig bezig zijn. We drinken nog een kop koffie en spelen een spelletje voordat we ze weer in bed leggen. Wij ruimen nog wat meer spullen op zodat we morgen echt op tijd weg kunnen. De temperatuur is nu ‘s avonds wel iets lager, fijn om weer goed te kunnen slapen! Morgen verlaten we de eilanden en rijden we Jutland in richting het merengebied. 

Rustige reis en dagje camping op Funen

Van mijn plan om op tijd te vertrekken naar het volgende eiland komt weinig terecht. We worden pas tegen 9 uur wakker en ontbijten rustig aan. Stan claimt de skelter en rijdt nog wat rond over de camping, terwijl Mats ons goed helpt bij het inpakken en afbreken. Rond 11 uur koppelen we de caravan weer aan de auto en rijden we van de mooie rustige camping. Op naar Funen! Gisteravond heb ik een camping geboekt in Middelfahrt, zo’n 150 kilometer richting het vaste land. We rijden lange tijd over landweggetjes en heel veel rotondes totdat we eindelijk bij een snelweg komen. Dit is op Sealand, het eiland waar Kopenhagen ligt en dat wij overslaan deze reis. Tussen Sealand en Funen ligt een lange brug en vlak voor de brug stoppen we voor de lunch. 

We rijden de picknickplaats bij de snelweg voorbij, volgens Google Maps is er een kilometer verder een strandje. Met broodjes, beleg en drinken wandelen we het strand op. We zitten hier heerlijk in het zonnetje met een zeewindje, waardoor de ruim 30 graden prima te doen is. Na het broodje smeren we ons goed in. De jongens spelen met zand en water en wij kijken naar de lange brug waar we zo overheen moeten. Het valt Christiaan als eerste op dat er file ontstaat op de brug en even later gaat de ene na de andere loeiende sirene de brug op: brandweer, ambulance en verschillende politie wagens. Wij blijven nog maar even zitten. Na een uurtje in de zon is het toch tijd om te vertrekken. Volgens Google valt de vertraging mee en andere routes zijn er niet, dus we rijden direct naar de tolpoortjes voor de brug. We betalen de 55 euro tol en mogen de brug op. Het staat bijna direct stil, maar we kunnen toch langzaam doorrijden. Van het ongeluk is niet veel meer te zien en met slechts een paar minuten vertraging bereiken we het eiland Funen. 

Onderweg naar Middelfahrt stoppen we nog een keer bij een Lidl. Vergeleken met de supermarkt van gister is dit een prachtige winkel. Omdat we de caravan en dus de koelkast toch bij ons hebben, slaan we wat vlees en ander eten in. Hierna is het nog een half uurtje naar de camping. De campings in Denemarken zijn niet goedkoop, als je iets van een speeltuin of zwembad wilt betaal je zeker 50 euro per nacht. Voor een paar euro meer zit je dan op een luxe camping, zoals Skovlund waar wij gaan overnachten. Al direct naast de ingang zien we het zwembad en de jongens zijn niet te houden. We krijgen een kaart van de camping met een paar mogelijke plaatsen mee en lopen eerst een rondje. We kiezen voor een rustig plekje met schaduw, wat wel nodig is in de hitte. De camping is op een heuvel aangelegd en veel plaatsen kijken uit over de zee. 

De teleurstelling bij de jongens is groot als we toch echt eerst de caravan en luifel gaan neerzetten. Maar gelukkig helpen ze uiteindelijk even mee en dan staat om 6 uur alles zoals we willen. Het is nog bloedheet, dus het zwembad trekt ons ook wel aan. De jongens willen direct van een hoge glijbaan en zo belanden we in het koude water. Wel lekker verfrissend! Na een half uurtje plonsen lopen we terug naar de camping, waar we snel wat barbecue vlees en een pasta salade klaarmaken. Het is toch al na 8 uur voordat het eten op tafel staat, dus het wordt weer laat bedtijd. De wind gaat liggen, dus we kunnen nog even badmintonnen. Vooral Stan is fan en hij blijft oefenen tot we het badmintonracket uit zijn handen trekken en hem in bed leggen. De jongens slapen direct, het is al na 10 uur. Ook op deze camping is het ‘s avonds lekker rustig en ondanks het windje blijft het warm. 

Om 8 uur zijn de jongens weer wakker en vooral Mats is toch nog wel moe. Hij hangt erbij en allebei zeuren ze om het zwembad en ijsjes. Na het ontbijt gooien we een was in de wasmachine en terwijl Christiaan en Stan badmintonnen lopen Mats en ik een rondje langs alle speeltuinen op de camping. De kabelbaan is een tegenvaller, je zit zo laag dat je benen over de grond gaan. In de volle zon zijn de meeste speeltuinen ook veel te warm, maar er is keuze genoeg! Schaduw vinden we uiteindelijk bij de geiten, die op en rond een heuveltje midden op de camping leven. Een Nederlands meisje komt net aan met wat sneeën brood en Mats mag haar helpen dit aan de geiten te geven. Het is toch wel schattig hoe hij met het meisje van een jaar of 4 aan de praat raakt. Ik blijf op een afstandje, totdat het meisje plotseling weggaat. Het brood is op :) Mats is helemaal verdrietig als ze niet meer terugkomt en ik weet hem met tranen in zijn ogen mee naar de caravan te nemen. 

Voor de lunch bakken we het resterende vlees en brood van gisteravond op en dan gaan we toch eindelijk zwemmen. We smeren ons nog een keer extra dik in. Het is redelijk rustig in het zwembad en de jongens genieten volop van de glijbanen. Door de wind is het best fris als je uit het water komt, dus we blijven zoveel mogelijk in en onder water. Stan niet, die sjeest ontelbaar veel keer van de blauwe snelle glijbaan. Even later speelt hij met een oudere Nederlandse jongen met een bal, terwijl Mats klappertandend klaar is met zwemmen. Ik ga met hem broodjes bestellen in de winkel en hij mag eindelijk een ijsje kopen. Het duurt even voordat Stan doorheeft dat zijn broertje en moeder een ijsje eten, maar hij verkiest het zwembad toch boven een ijsje. Na bijna 2 uur in het zwembad is het mooi geweest in de zon en halen we alsnog een ijsje voor Stan. En nog een voor Mats, die kan de hele dag wel ijs eten. Als we weer lekker doorgewarmd zijn bij de caravan gaan de jongens met Christiaan het stokken gooi spel spelen en een Belgisch buurjongetje sluit zich bij hen aan. 

We eten vandaag wat vroeger, zo laat als gister wil ik het niet maken voor de jongens. Mats kan tijdens het eten nog net zijn ogen open houden, maar valt om half 7 bij mij op schoot in slaap. Tja, is dit nu een middagslaapje of gaat hij de nacht doorslapen? Na de afwas ga ik met Stan douchen en daarna spelen we met z’n drieën een spelletje. Om half 9 krijgen we het antwoord: Mats is wakker en heeft honger. Hij krijgt nog wat M&M’s die we bij de koffie aten en we spelen een paar potjes Uno. Dan moet ook Mats nog even douchen. Op deze camping hebben ze een prachtige kinderbadkamer, met babybadjes, mini-wc’tjes en kleuterdouches. Als we Mats uitkleden komt er een Nederlands meisje binnen die ook gaat douchen. Mats vind het maar raar dat hij niet alleen gaat douchen en ook het meisje kijkt een beetje beteuterd. De moeder en ik hebben het wel gezellig terwijl de kids lekker onder het warme water staan. Weer helemaal schoon gaat Mats mee terug naar de caravan en dan is het toch weer na half 10. Snel tandenpoetsen en hopelijk slapen. Om 10 uur is het rustig. In afwachting van een spectaculaire bloedmaan loop ik nog een paar keer over de camping. Maar helaas, de maan laat lang op zich wachten en ziet er uiteindelijk uit als een gewone maan waar een wolkje voor hangt. Geen foto waard en het is bedtijd...

Heerlijke hitte en prachtige stranden in Denemarken

Net als Nederland zucht Denemarken onder de hitte. Het is hier heerlijk warm en het zou vooral ‘s nachts best een paar graden minder heet mogen zijn. Maar we klagen niet, we genieten er volop van! Alle ideeen voor slecht weer op het eiland Falster kunnen bewaard worden voor een volgende vakantie! 

Gistermorgen begonnen we lekker rustig aan. Pas tegen 8 uur waren we allemaal wakker. Terwijl de mannen de broodjes haalden, verhuisde ik onze tafel en stoelen naar de overkant. Het was al te heet om onder de luifel te gaan zitten in de volle zon. In de schaduw was het heerlijk, al vonden de jongens het wel erg koud en werden er vestjes uit de caravan gehaald. De caravan heeft iets magisch, het liefst gaan ze iedere 10 minuten even kijken of alles er nog in zit. En dan ook op allerlei knopjes drukken... Na het ontbijt werd het springkussen weer opgepompt en hingen ze omstebeurt aan de kabelbaan. Uiteraard werd dit na een uur wat minder gezellig en besloten we een stukje te gaan rijden. Het doel werd een Lidl in een grotere stad, met een mooie route over het eiland. Met lekkere broodjes en wat groente voor het avondeten reden we terug richting de camping. Vlak voor de camping is een strandje gemaakt, hier staan wat picknicktafels en het water is erg ondiep. Ideaal om de lunch op te eten en daarna een frisse duik te nemen. We zaten perfect in de schaduw, naast de Nederlandse buren met twee jonge meisjes van de camping. Na het zwemmen werd er een groot zandkasteel gebouwd. Ik las voor het eerst sinds tijden weer eens een tijdschrift en gooide ook wat zand uit de kasteelgrachten op het binnenplein. Wat een heerlijke relaxte middag! Rond 4 uur vonden we het weer mooi geweest. Op de camping speelden de kinderen meteen weer verder, totdat het eten op tafel stond. Uiteraard moesten we geregeld even meedoen, maar de kinderen samen speelden ook heerlijk.

Met een simpele pasta en saus werd er weer verder gespeeld. Rond 8 uur vonden we het mooi geweest en na een uitgebreide doucheronde lagen de jongens in bed. Om vervolgens nog ruim een uur te spoken. Niet zo gek hoor, ook in de caravan was het bloedheet. Het koelde eigenlijk niet echt af en ook wij hadden het lekker warm toen we ons bed opzochten. 

Vanmorgen was Stan er alweer vroeg bij, verrassend vrolijk na een heel kort nachtje. Mats sliep door al het geklets heen. Hij werd pas wakker toen wij aangekleed en opgefrist waren en Stan zelfs al de broodjes bij de receptie had opgehaald. Helemaal trots alleen op de skelter met de zak brood. Na het ontbijt pakten we de laatste spullen in de auto en reden we de camping af. Een van de mooiste stukjes natuur in Denemarken is Mons Klint: krijtrotsen die meer dan honderd meter hoog zijn met aan de ene kant de zee en de andere kant een bos. Het park ligt op een uur rijden van onze camping en we rijden net als gister door graanvelden en langs de kustlijn. De laatste paar kilometers gaan over een onverharde weg door het bos, erg mooi maar ook toeristisch. 

We parkeren de auto bij het GeoCenter en verwisselen de slippers voor sneakers. Waterschoenen en flessen water gaan mee in de rugtas. We lopen de houten trappen op en zien al snel de zee ruim 100 meter onder ons liggen. In totaal dalen we 495 traptreden af, naar beneden is dit natuurlijk prima te doen. Als we bijna beneden zijn, komt een walgelijke stank ons tegemoet. Rotte eieren  alsof je bij een vulkaan komt, maar dan ontstaan vanuit rotte aangespoelde zeeplanten. Het uitzicht maakt de stank wel enigszins goed, maar hier willen we niet lang blijven! We wandelen het kiezelstrand op in de hoop op minder stank. Gelukkig waait het een paar honderd meter en daar is de stank verdwenen. Het strandje ligt wel volledig in de zon. Ik wilde hier graag ‘s morgens op tijd heen om de rotsen mooi te kunnen fotograferen. We wandelen nog wat verder in de hoop wat schaduw te vinden, maar dit is er niet. Dan ploffen we maar neer bij de waterkant en smeren ons nog een keer goed in. De grote kiezelstenen zijn natuurlijk perfect speelgoed voor de jongens. De ene na de andere steen wordt in de zee gesmeten. Wij genieten van het mooie plaatje en de bootjes die voor de krijtrotsen in het water dobberen. 

Na ruim een uur in de volle zon besluiten we terug te gaan. Het is hier heerlijk met het zeewindje, maar de zon schijnt echt op volle kracht. De wandeling terug over het kiezelstrand is prima te doen en halverwege verwisselen we de waterschoenen weer voor de sneakers. Op naar de 495 traptreden! In de warmte is het best zwaar, maar na iedere 100 treden is er een rustplaats met bankjes. Met 3 tussenstops wandelt zelfs Mats op eigen kracht weer naar boven. Stan zijn we meerdere keren kwijt, die rent als een malle met twee Nederlandse jongens de trappen op en wacht dan bij het volgende bankje. Moe maar voldaan arriveren we weer bij de auto. 

Op de heenweg zijn we langs een ijstentje gereden en dit zien de jongens wel zitten als lunch. We rijden rustig terug naar het dorpje Mon. Bij het ijstentje kunnen we gelukkig ook een hamburger bestellen en zo zitten we heerlijk te lunchen. Via een verschrikkelijke supermarkt rijden we weer terug naar de camping. 

We hebben Stan beloofd dat we gaan midgetgolfen als hij zich een hele dag netjes gedraagt. Dit lijkt te lukken, dus lopen we naar de receptie voor een paar stokken en balletjes. De meeste golfbaantjes liggen gelukkig in de schaduw en we vermaken ons prima met z’n viertjes. Terwijl de jongens daarna nog heerlijk spelen op het springkussen, relaxen wij bij de caravan en bereiden het eten. Het is dan nog steeds erg warm, het wordt nu tegen half 10 pas een beetje frisser. We vinden het met deze hitte dan ook een goed plan om morgen verder te trekken naar een camping met zwembad en strand. Die heb ik op internet geboekt, dus morgenochtend pakken we alles weer in en rijden we verder richting het vaste land van Denemarken. 

Onze eerste indruk is dat het land prachtig is. Ontzettend rustig, heel veel landbouw en mooi onderhouden dorpjes. Overal wordt het graan geoogst, dus is er onderweg genoeg te zien. Het glooiende landschap is sowieso mooier dan ik had verwacht! 

De rondreis door Denemarken met kinderen is begonnen!

Na de fantastische reis door Sri Lanka in mei, hebben we nog een vakantie tegoed dit jaar! Stan heeft 6 weken zomervakantie en de eerste 3 weken hiervan gaan we met de caravan weg. Mijn moeder heeft een caravan maar gebruikt ‘m niet, dus wij hebben de luxe dat we deze caravan een paar weken per jaar kunnen gebruiken. Begin juli halen we de caravan uit de stalling en na een snelle schoonmaakbeurt en check van tenten en stokken staat onze slaapplaats weer klaar voor gebruik! Vorig jaar gingen we vrij onverwacht naar Frankrijk, we wilden naar Denemarken maar de weersvoorspelling was te slecht. Onvoorbereid moest ik toen ontzettend wennen aan het kamperen met kinderen, zonder planning van activiteiten. Nu ben ik beter voorbereid: de route is gemaakt, de eerste campings en bootovertocht zijn geboekt en de jongens weten wat we gaan doen. We hebben er zin in! En die weersvoorspelling? Daar kijken we niet naar, we hebben onze warme vakantie al gehad dit jaar. Net als in Nederland is het trouwens al weken, zelfs maanden, prachtig weer in Denemarken. De voorspellingen zijn super!

Op zaterdag vertrekken we met een volle kofferbak via een heerlijke lunch met vrienden naar m’n moeders huis. Na het uitladen rijdt Christiaan nog een keer terug naar huis om de tweede volle kofferbak in te laden. Stoppen we voor 2 weken Sri Lanka alles in 2 koffers, voor 3 weken kamperen gaan er naast die 2 koffers nog veel meer spullen mee. We slapen in ‘t huis van m’n moeder en staan op zondag lekker vroeg op. Het is al warm als we om 8 uur de laatste spullen in de caravan en auto stoppen. Om half 9 vertrekken we richting het noorden. De Afsluitdijk kennen onze kinderen eigenlijk niet, Stan kijkt zijn ogen uit. Wij zijn vooral erg blij met de rust op de weg, wat rijdt dit heerlijk! Stonden we vorig jaar al in de file bij Utrecht, nu rijden we in een ruk door tot de grens. 

Direct in Duitsland tanken we, maar het restaurant met speelplaats is gesloten. We stappen weer in de auto en stoppen een uurtje later bij een McDonalds. Ook hier is de speelplaats gesloten, maar de kids stappen toch weer blij in de auto met een speeltje en volle buik. Nu komen we bij Bremen en de eerste wegwerkzaamheden.  Ik heb heel wat gelezen over de werkzaamheden bij Bremen, Hamburg en Lubeck en weet dat we er flink wat vertraging kunnen oplopen. Dit is een van de redenen dat we op zondag rijden, hopelijk valt het zonder vrachtverkeer mee. We hebben geluk, Google geeft regelmatig flinke files aan op de rest van onze route, maar uiteindelijk hebben we telkens niet meer dan 10 minuten vertraging. Aan de andere kant zien we een auto met pech staan en ja, dit levert echt kilometers stilstaand verkeer op. Wat een mazzel dat dit aan onze kant niet gebeurt! 

Eigenlijk verloopt de rit ontzettend rustig. De achterbank houdt zich rustig en Christiaan kan lekker doorrijden. We stoppen nog een keer voor een plaspauze maar ondanks de aankondigingen gaan de jongens onverrichter zaken weer mee. Mats wordt moe en doet voor de verandering weer eens een tukkie ‘s middags. Ik zet even na 3 uur m’n telefoon aan voor de formule 1, dit kan Stan wel waarderen. Helaas is het 4G bereik in Noord-Duitsland niet zo best dus de auto’s staan regelmatig stil. Maar we kijken een uurtje en dan komen we aan bij de camping aan de Oostzee. De jongens kunnen niet wachten tot ze de pootjes van de caravan mogen uitdraaien en vechten erom wie mag draaien en wie het plankje mag neerleggen. We blijven hier maar een nachtje dus zetten we alleen de caravan neer. Stoelen eruit, bal en fietsje eruit en we kunnen lekker even zitten. Heel even natuurlijk, dan mogen we mee naar de speeltuin, het toiletgebouw en na een ijsje nog een keer de speeltuin. We hebben de broodjes van de lunch nog en besluiten die als picknick mee te nemen naar het strand. Het is een flinke wandeling over de camping, leuk om even rond te kijken. 

Het strand is zoals we dit in Noord-Holland gewend zijn: druk, vol met iets te stevige mensen en heel veel Duitsers. Het is al na 6 uur maar het strand en de zee liggen nog helemaal vol. Stan en Mats trekken direct hun surfpak aan en spelen heerlijk met het zand en zeewater. Voor de jongens hadden we ook naar Callantsoog kunnen gaan :) Het water is te koud om in te zwemmen, in ieder geval voor ons. Er valt genoeg te zien, onder andere een jetski en bootjes die uit de zee worden gehaald. De broodjes worden lekker opgegeten en daarna begint het bedtijd te worden. We lopen terug via een snellere weg en duiken nog even onder de douche om het zand weg te spoelen. Mats kijkt zijn ogen uit als een prachtige langharige hond gebruik maakt van de hondendouche. Eerst wilde hij niet geloven dat de douche voor honden is, er hangt een leuk bordje op, maar nu snapt hij de bedoeling. Na de douche is het bedtijd. Stan is bekaf en valt snel in slaap. Mats is dankzij zijn middagslaapje natuurlijk veel te wakker. Hij blijft maar tegen Stan kletsen en wordt boos als hij geen antwoord krijgt. Uiteindelijk vertellen we hem dat hij nu echt moet gaan slapen en dan is het stil in de caravan. De drukke weg loopt pal achter onze camping, dus echt stil wordt het deze nacht niet. We slapen wel prima! 

Maandagmorgen begon voor Mats lekker op tijd, al voor 7 uur wilde hij naar de wc. Gelukkig hebben we die in de caravan en hij kruipt na het plassen nog even in zijn slaapzak. Maar slapen doet hij niet meer en wij ook niet. Hele verhalen worden verteld en liedjes gezongen. Even voor half 8 mag hij bij ons in bed en dan is Stan ook wakker. We gaan eruit, kleren aantrekken en het ontbijt klaarmaken. De mannen halen wat broodjes en na het ontbijt ruimen we de caravan weer in. We hebben nog even de tijd voor een potje voetbal en doen rustig aan, we hebben een plekje op de boot van 11.45 geboekt en het is nog maar een uurtje rijden. Ruim op tijd rijden we van de camping. Van de verwachte drukte voor de veerboot merken we weinig, het is ook hier lekker rustig op de weg. Een uur voor tijd arriveren we bij de haven, dit is het eindpunt van de weg. We worden opgesteld in lange rijen en wachten tot we aan de beurt zijn. Even de auto uit, goed insmeren en dan weer terug de auto in want het licht gaat op groen. Helaas mogen we nog niet mee met een vroegere boot. Om half 12 rijden we eindelijk richting de veerboot, met heel veel andere auto’s en kampeerwagens. 

De veerboot is vergelijkbaar met de boot naar Texel alleen een maatje groter. De overtocht duurt 45 minuten dus we kunnen mooi op het dek gaan zitten. In de boot zijn diverse winkels en restaurantjes maar wij lopen direct door naar boven. Op het dek kunnen we een paar stoelen pakken en direct naast de railing neerzetten. Het valt mee met de kou, er staat een flinke wind, maar we zitten heerlijk in het zonnetje. Christiaan en Stan gaan een toilet en koffie zoeken en Mats en ik genieten van het uitzicht. Na de koffie en wat lekkers gaat de bel en mogen we de auto weer opzoeken. Het duurt even voordat we aan de beurt zijn, maar dan rijden we echt Denemarken in. We komen zowaar langs een bemande grenspost met heel veel mannetjes. Uiteraard gaat dit allemaal in een slakkengangetje. 

Het is inmiddels lunchtijd en ik zoek wat restaurantjes op. We rijden Maribo binnen, de enige stad van betekenis op het eiland waar we ons nu bevinden. We vinden een perfecte parkeerplaats voor de caravan (zonder achteruit rij acties) en wandelen het stadje in. Het restaurantje dat ik heb uitgekozen wordt door de jongens afgekeurd, ze hebben alleen maar broodjes met groene blaadjes in de vitrine liggen. Veel te gezond. In het stadje vinden we een leuk binnenplaatsje met een terras en een paar speeltoestellen. En een menukaart, heel fijn! Toch even wennen weer zo’n nieuwe taal. Het duurt even voordat ik besef dat de tekst op het hele grote bord betekent dat je binnen moet bestellen en betalen. Het duurt dan ook even voor we onze lunch krijgen, maar deze is het wachten meer dan waard. Ik heb een Mexicaanse hamburger en die smaakt 300x beter dan de McD van gister. De jongens eten een pannenkoek en jagen andere kinderen weg bij de speeltoestellen. Delen is best lastig als je 3 of 6 bent... 

Na de lunch lopen we nog even verder het stadje in, we willen wel wat Kronen in onze portemonnee. We ontdekken dat Stans slipper stuk is (herhaling van vorig jaar...) en kopen een nieuw paar. Best een uitdaging in zo’n ministadje. We wandelen weer terug naar de auto en caravan en dan is het nog een kwartiertje rijden naar de camping. Ik heb de camping, met Nederlandse eigenaren, vooraf geboekt. Dit blijkt overbodig, het is niet zo druk. We kunnen zelf een plaatsje kiezen en dit wordt uiteraard een plaats direct naast de speeltuin. Mats viel in de auto weer in slaap en wordt niet zo fris wakker. Hij hangt erbij en wil niet helpen. Stan is natuurlijk snel in de speeltuin te vinden. We pakken nu alle spullen uit de caravan en zetten de luifel op. We blijven hier wel een paar nachten en kunnen vooral de schaduw van de luifel goed gebruiken. Het heeft hier al 13 weken niet geregend en dit is te zien aan het dorre gras, het lijkt Zuid-Frankrijk wel. We mogen ook niet barbecuen en in heel Denemarken is open vuur verboden. Dat wordt geen skottelbraai...

Om een uur of 5 staat alles zoals we willen en ga ik met de jongens mee naar de speeltuin. Die is echt helemaal prima, inclusief kabelbaan, springkussen en schommels. Stan kijkt met een scheef oog meermaals naar de skelters die naast de camper van de buren staan, maar daar is niemand. Als de buren terug zijn van een wandeling, durft hij na lang twijfelen zelf te vragen of hij een skelter mag lenen. Zoals ik al verwachtte, blijken de skelters van de camping te zijn en binnen no time scheurt Stan erop weg. Mats heeft zijn loopfietsje mee, gelukkig maar want hij is te klein voor de skelters. De jongens spelen heerlijk en wij wisselen elkaar af bij de kabelbaan. Na de heerlijke lunch hebben we niet zoveel honger en ik bak een zak meegebrachte poffertjes op. Lekker! 

Nog voordat de tafel afgeruimd is, zijn de jongens weer naar de speeltuin vertrokken. Ze vermaken zich prima met elkaar en twee Nederlandse meisjes van de overkant, met wie Stan zowaar de skelter wil delen. Voetballen op de trampoline wordt de avondinvulling. Met pikzwarte voeten komen ze rond 9 uur terug bij de caravan. Tijd voor een voetenbadje en dan snel naar bed. Het duurt zeker nog een half uur voordat de jongens rustig zijn, ze kletsen en klieren maar natuurlijk wordt het uiteindelijk stil. Het is hier overigens heerlijk rustig op de camping, er zijn wel meer kinderen maar huilen en gillen doen ze nauwelijks. En nu liggen ze allemaal lekker te slapen. Het wordt nu helaas helemaal bewolkt, ik keek uit naar een ongerepte sterrenhemel. Maar die zien we vast nog wel een keer deze week, de weersvoorspellingen zijn hier net zo mooi als in Nederland!